Co to jest WebRTC w kontekście asystenta głosowego

Czym WebRTC różni się od zwykłego telefonu

Klasyczna rozmowa z voicebotem idzie przez sieć telefoniczną, czyli przez SIP albo zwykłe komórki, a WebRTC omija tę drogę całkowicie: dźwięk płynie internetem, wprost między przeglądarką klienta a serwerem agenta. Nie trzeba wybierać numeru ani czekać na połączenie. Wystarczy kliknięcie na stronie.

Agenta można osadzić tam, gdzie numer telefonu by nie pasował, choćby jako przycisk „porozmawiaj z nami” przy formularzu kontaktowym.

Rozmowa zaczyna się od przycisku na stronie

Zanim padnie pierwsze słowo, przeglądarka prosi o zgodę na mikrofon, tak samo jak przy rozmowie wideo.

Asystent głosowy na stronie może nawet wiedzieć, na której podstronie jest klient, co przy zwykłym telefonie wymaga osobnych narzędzi do śledzenia połączeń.

Gdzie widżet głosowy zawodzi

WebRTC wymaga stabilnego internetu i przeglądarki, która obsługuje ten standard, czyli praktycznie każdej używanej dziś na co dzień. Kłopot pojawia się przy słabym Wi-Fi albo zasięgu w pociągu, gdzie połączenie potrafi się urywać. Dochodzi zgoda na mikrofon: klient, który ją odrzuci albo nie zrozumie komunikatu przeglądarki, zamknie kartę. Moim zdaniem widżet głosowy ma sens jako dodatek do telefonu, nie jako jego zamiennik, bo część klientów i tak woli zadzwonić. Obok przycisku zostaw więc zwykły numer.